Przeglądasz wersję mobilną portalu. Chcesz wrócić do desktopowej? Kliknij tutaj
DZISIAJ JEST
PONIEDZIAŁEK 09 GRUDNIA
Św. Jana Diego
Św. Leokadii, męczennicy
Św. Jana Diego
Św. Leokadii, męczennicy

Imieniny obchodzą:
Leokadia, Wiesława, Waleria
 

23 listopada

Data publikacji: 2019-11-23 00:04
Data aktualizacji: 2019-11-19 08:32:00
KALENDARIUM
Klemens XI podczas procesji w Rzymie

1248 – król Kastylii Ferdynand III Święty wyzwolił Sewillę spod panowania islamskiego. W I poł. XIII wieku miasto to było jednym z ostatnich punktów oporu muzułmanów na Półwyspie Iberyjskim. W roku 1247 na Sewillę pociągnęła armia Ferdynanda III. W sierpniu tego samego roku, po zdobyciu wielu mniejszych fortec, przystąpiono do oblężenia stolicy Andaluzji. Mimo pomocy sułtana Maroka po ponad rocznych walkach muzułmanie skapitulowali.


1700 – kardynał Jan Franciszek (Giovanni Francesco) Albani został wybrany papieżem i przyjął imię Klemens XI. Urodzony w 1649 roku w Urbino pochodził z patrycjuszowskiej rodziny. Na początku pontyfikatu papież został wciągnięty w wojnę o hiszpańską sukcesję. Państwo Papieskie wyszło z niej osłabione politycznie. Lepsze owoce przyniosło zaangażowanie Klemensa XI w wojnę z Turcją, która zaatakowała Wenecję. Dzięki pomocy finansowej Stolicy Apostolskiej muzułmanów udało się pobić w bitwie pod Petrovaradinem, a potem odzyskać Belgrad. W 1708 roku Ojciec Święty ustanowił święto Niepokalanego Poczęcia Maryi obchodzone odtąd 8 grudnia. Zdecydowanie zwalczał jansenizm. 8 września 1713 roku wydał bullę Unigenitus, w której potępił 101 tez jansenistycznego pisarza Quesnela, a pięć lat później obłożył jansenistów ekskomuniką. Papież Klemens aktywnie zajmował się działalnością misyjną. Zakładał w Rzymie kolegia misyjne. W listopadzie 1704 zatwierdził zakaz Świętego Oficjum, dotyczący używania przez jezuitów tzw. rytu chińskiego. Zmarł w 1721 roku.

1840 – zmarł Ludwik de Bonald, wybitny myśliciel polityczny, konserwatysta i katolik. Podczas rewolucji francuskiej przebywał na emigracji. W 1797 roku powrócił do Francji i zaczął publikować. Restaurację monarchii w 1814 roku przyjął z entuzjazmem, jednak szybko rozczarowały go umiarkowane zmiany ustrojowe w kierunku przywrócenia przedrewolucyjnego porządku. W 1816 został członkiem Akademii Francuskiej. Z kolei w 1823 otrzymał tytuł wicehrabiego i wszedł do Izby Parów. Po rewolucji lipcowej usunął się w cień i powrócił w rodzinne strony.

 

1857 – zmarł Józef Dwernicki herbu Sas, polski generał, wyższy dowódca w powstaniu listopadowym (ur. 1779). Karierę wojskową zaczynał jeszcze w I Rzeczypospolitej. W 1809 roku zorganizował własny oddział i wziął udział w wojnie z Austrią. Wyróżnił się podczas kampanii 1812, 1813 i 1814 roku. Po upadku Napoleona i utworzeniu Królestwa Kongresowego powrócił wraz z wojskiem do kraju. Objął dowództwo nad 2 pułkiem ułanów. W 1829 został awansowany do stopnia generała brygady. Po wybuchu powstania listopadowego gen. Dwernicki organizował nowe oddziały Wojska Polskiego. 14 lutego 1831 roku odniósł wspaniałe zwycięstwo nad rosyjską dywizją pod Stoczkiem. Szlak bojowy jego korpusu to pasmo większych lub mniejszych sukcesów. W kwietniu 1831 roku gen. Dwernicki wyruszył na Wołyń. Niestety wyprawa nie przyniosła rozszerzenia powstania na te ziemie i oddział zmuszony był przekroczyć granicę austriacką. Do 1848 roku przebywał na emigracji. Potem przeniósł się do Galicji, gdzie zmarł.

 
 
 
 
 
 
 
drukuj