Przeglądasz wersję mobilną portalu. Chcesz wrócić do desktopowej? Kliknij tutaj
DZISIAJ JEST
04   KWIETNIA   2020 r.
Św. Izydora, Doktora Kościoła
Św. Platona
Św. Izydora, Doktora Kościoła
Św. Platona
Pierwsza Sobota
Imieniny obchodzą:
Benedykt, Mira, Wacław
 
Polonia Christiana nr 11       Dossier: Zmierzch teorii ewolucji
Marco Respinti

Bezdroża teorii Darwina

Bezdroża teorii Darwina

Ewolucjonizm stanowi jedynie prostą hipotezę pozbawioną jakichkolwiek cech ­naukowego obiektywizmu. Stopniowy rozwój nauki coraz bardziej ją podważa. ­Zobaczmy, dlaczego.

Hipoteza ewolucjonistyczna dotycząca pochodzenia i rozwoju życia na Ziemi twierdzi, że z jednego prostego jednokomórkowego organizmu powstałego przypadkowo na naszej planecie pochodzi cały łańcuch żywych gatunków wielokomórkowych i złożonych, w tym człowiek. Skutkiem tego jest ciągły proces specjacji spowodowany kolejnymi zmianami genetycznymi oraz wymieranie gatunków słabszych.

Hipoteza ta, znana pod nazwą ewolucjonizmu, została po raz pierwszy wysunięta i w sposób kompletny opisana przez brytyjskiego przyrodnika, geologa i agronoma, Karola Roberta Darwina (1809-1882). Darwinizm był nieustannie dopracowywany na przestrzeni dziejów, jednak jego główny rdzeń nie uległ zmianie, dostosowując się jedynie do konkretnych odkryć naukowych dokonywanych od tego czasu w różnych dziedzinach nauk przyrodniczych.

Darwinizm wciąż opiera się tylko i wyłącznie na trzech głównych podstawach, z których każda okazuje się nietrwała jak domek z kart: na przypadku, selekcji naturalnej oraz gradacji mutacji u żywych gatunków, wymagających bardzo długiego czasu ujawniania się i zaistnienia.

Hipoteza ewolucjonistyczna aspirująca do roli naukowego opisu rzeczywistości i – oczywiście – funkcjonująca wyłącznie na polu nauk przyrodniczych powinna przede wszystkim spełniać obiektywne kanony ważności wymagane przez naukową metodologię.

Ponieważ pole badania naukowego stanowi fizyczna płaszczyzna rzeczywistości, metoda badania naukowego zwana jest metodą indukcyjną. Usystematyzowana przez fizyka, astronoma i matematyka z Pizy Galileo Galilei (1564-1642), nazywana jest metodą naukową, metodą eksperymentalną lub metodą Galileusza.

Wedle metody owej fakty zawsze poprzedzają idee. Indukcja ­stanowi proces abstrakcji umożliwiający opracowanie reguły ogólnej, wychodząc od danych szczegółowych i od ich empirycznej weryfikacji wobec jakichkolwiek uzasadnionych wątpliwości.

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 
 
 
 
 
 
drukuj