Przeglądasz wersję mobilną portalu. Chcesz wrócić do desktopowej? Kliknij tutaj
DZISIAJ JEST
07   KWIETNIA   2020 r.
Św. Jana Chrzciciela de la Salle
Św. Jana Chrzciciela de la Salle
Imieniny obchodzą:
Donat, Herman, Klara, Rufin
 
Polonia Christiana nr 8       Prawda, dobro, piękno
Beata Górecka

Dar ostatniej z rodu

Dar ostatniej z rodu

24 marca w salach Zamku Królewskiego na Wawelu zaprezentowany został nowo opublikowany katalog malarstwa ze zbiorów Lanckorońskich – owoc kilkunastoletnich badań i prac konserwatorskich. Przekazane Zamkowi Wawelskiemu przez Karolinę Lanckorońską dzieła stanowią prawdziwą jego ozdobę, a zarazem tworzą najcenniejszy zbiór wczesnego malarstwa włoskiego w Polsce.

Głównym twórcą rodzinnej kolekcji Lanckorońskich był hrabia Karol Lanckoroński, z wykształcenia prawnik, z zamiłowania archeolog i historyk sztuki, mecenas oraz przyjaciel artystów. Do odziedziczonych po przodkach zbiorów dołączył własne, gromadząc, obok okazów sztuki antycznej, głównie dzieła malarstwa włoskiego od XIV do XVI wieku. Po jego śmierci w roku 1933, syn Antoni podjął starania u władz austriackich o uzyskanie zgody na ich wywóz do Polski. Otrzymał ją wiosną 1939 roku. Niestety, wojna pokrzyżowała te plany, a własność Lanckorońskich została przejęta przez władze nazistowskie, których przedstawiciele systematycznie przywłaszczali sobie poszczególne obrazy. Po zakończeniu wojny Antoni Lanckoroński w porozumieniu z siostrami rozpoczął starania o umożliwienie mu wywiezienia kolekcji za granicę. Niestety, w zamian za uzyskanie zgody zmuszono go do oddania kilku dzieł do austriackich muzeów. W roku 1951 zbiory trafiły najpierw do domu Lanckorońskich do Fryburga, a następnie zdeponowano je w jednym z banków w Zurychu. W roku 1994 wolą ostatniej z rodu, prof. Karoliny Lanckorońskiej, najcenniejsze obiekty zostały przekazane dwóm polskim muzeom.

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 
 
 
 
 
 
drukuj