Przeglądasz wersję mobilną portalu. Chcesz wrócić do desktopowej? Kliknij tutaj
DZISIAJ JEST
30   MARCA   2020 r.
Św. Jana Klimaka
Św. Leonarda Murialdo
Św. Jana Klimaka
Św. Leonarda Murialdo
Imieniny obchodzą:
Amadeusz, Amelia, Kwiryn
 
Polonia Christiana nr 14       WYKWINTNA KUCHNIA
Annamaria Scavo

Drogocenny przysmak

Drogocenny przysmak

Znane już w starożytności trufle, czyli rosnące pod ziemią grzyby – przysmak na włoskich stołach – stanowią jeden z najbardziej wyrafinowanych składników kuchni włoskiej i zaalpejskiej.

 

Przez długi czas ten wonny grzyb spowity był aurą tajemniczości. Dyskutowano, czy trufla jest zwierzęciem, czy może rośliną. Juwenalis uważał, że trufle powstają z grzmotów i jesiennych deszczy, Pliniusz utrzymywał natomiast, że nic nie może zrodzić się bez korzeni… oprócz trufli. Wyróżnił dwa ich typy i wspominał o pochodzących z Afryki znakomitych ich odmianach, które miały odpowiadać rosnącym też na Sardynii Terfezia africanorum. Istotnie, starożytni Rzymianie jadali trufle pochodzące z Afryki (zwłaszcza z Libii i Cyrenajki), a także z Tracji i Grecji.

Co ciekawe, jeszcze w ubiegłym stuleciu panowało powszechne przekonanie, że trufle powstają za przyczyną much o niebieskich skrzydłach i cienkim tułowiu, które, aby złożyć jaja pod ziemią, penetrują teren, aż natrafią na korzenie dębu lub innych drzew. Muchy te miały nakłuwać żądłem drobne korzenie, wskutek czego te wypuszczały soki tworzące bulwę, którą miały odżywiać się larwy po uwolnieniu się z jaja.

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 
 
 
 
 
 
drukuj