Przeglądasz wersję mobilną portalu. Chcesz wrócić do desktopowej? Kliknij tutaj
DZISIAJ JEST
10   KWIETNIA   2020 r.
Św. Fulberta, biskupa
Św. Michała de Sanctis
Św. Fulberta, biskupa
Św. Michała de Sanctis
Wielki Piątek
Imieniny obchodzą:
Makary, Michał
 
Polonia Christiana nr 10       Dziedzictwo Europy
Mariusz Affek

Dzieje Zakonu Maltańskiego

Dzieje Zakonu Maltańskiego

Początki Zakonu Maltańskiego wiążą się nie z Maltą, lecz z Ziemią Świętą, i to z okresu poprzedzającego krucjaty, co działającą do dziś organizację nakazuje uznać za najdłużej istniejący zakon rycerski.

Wszystko zaczęło się między rokiem 1060 a 1070, kiedy to włoscy kupcy z Amalfi zakupili od władającego wówczas Jerozolimą kalifa posiadłość w pobliżu Bazyliki Bożego Grobu, by na tym właśnie gruncie zbudować hospicjum dla przybywających z Europy pielgrzymów oraz kaplicę Matki Bożej Łacińskiej (rozbudowaną później w kościół). Bardzo szybko obok hospicjum powstał szpital, a pobożni kupcy utworzyli charytatywne bractwo pełniące posługę w wyżej wymienionych obiektach. Pierwszym patronem bractwa miał być św. Jan Jałmużnik (pochodzący z Cypru patriarcha Aleksandrii żyjący w VI-VII wieku), ale silne związki z Jerozolimą spowodowały, że za nowego – i już stałego – patrona bractwo uznało św. Jana Chrzciciela. To właśnie od łacińskiej formy imienia ostatniego proroka Starego Testamentu członkowie bractwa zaczęli nazywać się „joannitami”, a od Szpitala św. Jana w Jerozolimie – także „szpitalnikami”. Pierwszą konkretną strukturę wewnętrzną bractwo uzyskało jednak dopiero po zakończeniu pierwszej wyprawy krzyżowej, czyli po roku 1099, gdy Jerozolima została odzyskana z rąk muzułmanów.

Pierwszym zwierzchnikiem i przypuszczalnie twórcą bractwa był bł. Gerard, który doprowadził do przyjęcia reguły św. Augustyna i tymczasowego podporządkowania organizacji miejscowym benedyktynom. Wtedy też godłem jej stał się ośmioramienny krzyż przypominający cnoty Ośmiu Błogosławieństw, a wzorowany na godle kupieckiej republiki Amalfi. W każdym razie faktem niezaprzeczalnym było już to, że oprócz ślubów czystości, ubóstwa i posłuszeństwa bracia składali jeszcze czwarty ślub: opieki nad chorymi i ubogimi, a ich sztuka lekarska stała od początku na bardzo wysokim poziomie.

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 
 
 
 
 
 
drukuj