Przeglądasz wersję mobilną portalu. Chcesz wrócić do desktopowej? Kliknij tutaj
DZISIAJ JEST
02   KWIETNIA   2020 r.
Św. Franciszka z Pauli
Św. Marii Egipcjanki
Św. Franciszka z Pauli
Św. Marii Egipcjanki
Imieniny obchodzą:
Teodozja, Władysław
 
Polonia Christiana nr 71       CREDO

Kardynał Raymond Leo Burke: Narodziny naszego Pana Jezusa Chrystusa

Kardynał Raymond Leo Burke: Narodziny naszego Pana Jezusa Chrystusa

W tajemnicy Narodzenia Pana naszego Jezusa Chrystusa kontemplujemy w szczególny sposób sakrament kapłaństwa, poprzez który Pan nasz – narodzony z Dziewicy Maryi w Betlejem, aby cierpieć i umrzeć na krzyżu dla zbawienia świata – prowadzi i pielęgnuje trzodę swego wiecznego Ojca, wszędzie i przez wieki wieków.

 

Święto Narodzenia Pańskiego jest tak wielkie, że liturgia przewiduje dlań trzy Msze Święte – każdą z własnymi tekstami: o północy, o świcie i w ciągu dnia. Podczas trzeciej Mszy Świętej kontemplujemy tajemnicę narodzin naszego Pana z punktu widzenia Jego wiecznego poczęcia jako jedynego Syna Boga Ojca. Nasze Dzieciątko-Zbawiciel jest w wieczności Synem Boga Ojca, a także Synem Maryi poprzez Ducha Świętego.

 

Pięknie pisze o tym w pierwszym tomie swego Roku liturgicznego Dom Prosper Guéranger: Tajemnicą, którą Kościół czci w tej trzeciej Mszy, jest wieczne narodzenie Syna Bożego z Jego Ojca. O północy świętowano Boga-Człowieka, który narodził się z łona Dziewicy w stajni; o świcie Boskie Dzieciątko, które narodziło się w sercach pasterzy; a tym, co pozostaje teraz do kontemplacji, są narodziny o wiele wspanialsze niż dwoje pozostałych: narodziny, których światło oślepia oczy aniołów i które samo w sobie jest wiecznym świadkiem wzniosłej płodności naszego Boga. Syn Maryi jest także Synem Bożym; naszym obowiązkiem dzisiaj jest głoszenie chwały tego niezwykłego Narodzenia.

Adorując Chrystusa-Dzieciątko, zaprawdę wielbimy Syna Bożego i jesteśmy pełni zadziwienia, że On, ze względu na swą niewspółmierną i nieustającą miłość do nas, narodził się, aby nas zbawić od naszych grzechów i uzyskać dla nas dziedzictwo dzieci Bożych.

 

W zgodzie z Chrystusem

Nasza radość z narodzin Pana znajduje swe najgłębsze źródło w Jego Boskim Synostwie, we wzniosłej płodności naszego Boga, wyrażającej się w pasterskiej miłości Syna Bożego – Syna Maryi, którego miłość do ludzi jest bezgraniczna i nieskończona.

 

Poprzez święcenia kapłańskie – dzięki niezwykłej łasce – kapłan upodabnia się do Chrystusa, aby sprawować swoją pasterską miłość: w szafowaniu sakramentami, w nauczaniu wiary i w stosowaniu dyscypliny Kościoła.

 

Warto wsłuchać się w czytany podczas Mszy Bożonarodzeniowej w ciągu dnia prolog Ewangelii według świętego Jana – hymn inspirowany tajemnicą Odkupieńczego Wcielenia. Natchniony tekst zachęca nas do poznania prawdy, że Bóg Ojciec posłał swego Jednorodzonego Syna na świat i dlatego musimy przede wszystkim uznać Jego Boskie Synostwo.

 

Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało. W Nim było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła (J 1, 1–5). Światłem, które oświeca nasze codzienne życie, jest w rzeczywistości Boskie Życie Bożego Syna poprzez obecność Ducha Świętego w Kościele i w naszych duszach jako żyjących członków Kościoła.

 

Święty Jan Paweł II, rozważając wezwanie do Serca Jezusa jako sprawiedliwości i miłości skarbnicy, zauważył, iż modlitwa „Anioł Pański” przypomina nam za każdym razem ten szczególny moment, w którym pod sercem Dziewicy z Nazaretu zaczęło bić serce Słowa, czyli Syna Bożego. W Jej łonie stał się Człowiekiem pod wpływem Ducha Świętego. W łonie Maryi został poczęty Człowiek i zostało poczęte Serce.

 

Nigdy nie traćmy nadziei

Syn Boży – Wcielone Słowo zasiada w chwale po prawicy Ojca. Zgodnie ze swą obietnicą, nigdy nie przestanie On wlewać do naszych serc siedmiorakich darów Ducha Świętego, a w dniu ostatecznym przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Dlatego bez względu na to, jakie cierpienie mogą wnieść do naszego życia współczesne czasy, nigdy, przenigdy nie traćmy wiary.

 

Zaprawdę, wskutek ciężarów grzechu w naszym życiu, w Kościele i na świecie, cierpimy wielkie męki, ale przede wszystkim wielbimy tajemnicę wiary, celebrowaną w Boże Narodzenie z największą radością i pokojem. Pełni zadumy nad wielką tajemnicą Narodzenia naszego Pana, jesteśmy świadkami wspaniałej i cudownej możliwości radowania się Ofiarą Eucharystyczną, dzięki której nasze serca są oczyszczane i nasycane przez Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo naszego Pana.

 

Chrystus zasiadający w chwale po prawicy Ojca schodzi na ołtarze naszych kaplic i kościołów, aby sakramentalnie dokonać swej Ofiary na Kalwarii. Głównym powodem powołania kapłańskiego jest Ofiara Mszy Świętej. Uczestnicząc we Mszy Świętej w okresie Bożonarodzeniowym dziękujmy Bogu za wielką tajemnicę Wiary, a zwłaszcza za sakramenty Najświętszej Eucharystii i Świętego Kapłaństwa.

 

Módlmy się do naszego Dzieciątka-Zbawiciela – Eucharystycznego Pana i Arcykapłana słowami Dom Prospera Guérangera: Stałeś się Ciałem, czyli wiecznym Słowem, abyśmy sami doznali boskości. Wspieraj naszą słabą naturę, która nie czuje się godna tak wspaniałego losu. Narodziłeś się z Boga Ojca, narodziłeś się z Maryi i rodzisz się w naszych sercach; trzykrotnie chwała Ci, Panie, za te potrójne Narodziny, Synu Boży tak miłosierny w Twej Boskości, tak Boski w Twym zniżeniu się do nas!

 

Kardynał Raymond Leo Burke – były prefekt Trybunału Sygnatury Apostolskiej, patron Suwerennego Zakonu Maltańskiego.

 

Artykuł został opublikowany w 71. numerze magazynu Polonia Christiana

 

 

 

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 
 
 
 
 
 
drukuj
 
 
 

KOMENTARZE
 
Nick *:
 k
Twoja opinia *:
 
wyślij opinie