Przeglądasz wersję mobilną portalu. Chcesz wrócić do desktopowej? Kliknij tutaj
DZISIAJ JEST
13   SIERPNIA   2020 r.
Św. Hipolita, męczennika
Św. Jana Berchmansa
Św. Hipolita, męczennika
Św. Jana Berchmansa
NMP Kalwaryjskiej
IV Objawienie w Fatimie
Imieniny obchodzą:
Hipolit, Diana, Gertruda
 
Polonia Christiana nr 6       Historia
Grzegorz Kucharczyk

Kulturkampf - krwią i żelazem do "wolności" i "postępu"

Kulturkampf - krwią i żelazem do
Antykatolicka „wojna o kulturę” oznaczała stygmatyzację całej grupy obywateli – katolików – jako „nieprzystosowanych” do niemieckiego „ducha” i niemieckiej „wolności” wrogów gotowych wbić nóż w plecy „postępowej”, protestanckiej kulturze. Wystarczy zamienić w liberalnej teorii spiskowej słowo „jezuita” i wstawić słowo „Żyd”, by zdać sobie sprawę, jak bardzo niemieccy liberałowie pracowali nad przygotowaniem rewolucji nihilizmu, z której z czasem wyrośnie narodowy socjalizm.

Zjednoczenie Niemiec, podobnie jak zjednoczenie Włoch, było jedną z dwóch wielkich „rewolucji geopolitycznych”, które wydarzyły się w XIX-wiecznej Europie. Była jeszcze jedna analogia. Podobnie jak w Italii, również w Niemczech procesowi politycznego jednoczenia kraju towarzyszył projekt jego unifikacji w oparciu o wrogą katolicyzmowi wizję „nowych Niemiec”.

Główne założenia niemieckiej „wojny o kulturę” – jednej z wielu przetaczających się przez Europę przełomu XIX i XX wieku – zostały opracowane znacznie wcześniej, zanim w latach 70. XIX stulecia swój antykatolicki Kulturkampf rozpoczął Otto von Bismarck.

Autorami tych założeń byli liberałowie – zarówno w sensie stricte politycznym, jak i w rozumieniu liberalnego (i dominującego) skrzydła w niemieckim protestantyzmie. To oni – zwłaszcza w dziesięcioleciach po Wiośnie Ludów (1848/1849) zaczną definiować niemiecką kulturę (Kultur) jako kategorię będącą w zdecydowanej opozycji do katolicyzmu – rozumianego nie tylko jako religia, ale również jako konkretna wizja społeczeństwa oraz do szeroko rozumianej kultury katolickiej. Do tego bardzo szybko dojdzie proces konfesjonalizacji niemieckiego nacjonalizmu (konkretniej: jego protestantyzacji), czyli wpajania społecznej świadomości przekonania, że prawdziwy, a więc kulturalny Niemiec, to protestant.
 

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 
 
 
 
 
 
drukuj