Przeglądasz wersję mobilną portalu. Chcesz wrócić do desktopowej? Kliknij tutaj
DZISIAJ JEST
03   KWIETNIA   2020 r.
Św. Ryszarda, biskupa
Św. Sykstusa, papieża
Św. Ryszarda, biskupa
Św. Sykstusa, papieża

Pierwszy Piątek
Imieniny obchodzą:
Jakub, Pankracy
 
Polonia Christiana nr 55       CREDO
Kardynał Raymond Leo Burke

Miłosierdzie i sprawiedliwość

Miłosierdzie i sprawiedliwość

Boże miłosierdzie jako główne zagadnienie nauczania Kościoła nie jest żadną nowością, choć takie wrażenie szerzy się w całym świecie. Zataczająca dziś szerokie kręgi dyskusja o miłosierdziu Boga grozi przekształceniem dogmatu w pusty slogan, ogołocony z wiedzy o jego głębokim sensie w doktrynie Kościoła. Z tego powodu jako szczególnie ważne i pilne jawi się przedstawienie natury miłosierdzia Bożego w formie podawanej przez odwieczne Magisterium.

 


Kardynał Raymond Leo Burke


 

W naszych czasach Boże miłosierdzie przedstawia się na wiele sposobów, niekiedy wzajemnie sprzecznych. Nierzadko – jako przeciwstawienie Bożej sprawiedliwości. Jednak Bóg ukazuje nam, że miłosierdzie i sprawiedliwość nie stoją ze sobą w sprzeczności, ale wręcz przeciwnie – są ze sobą istotnie powiązane. Czytamy w Księdze Psalmów: Łaskawość i wierność spotkają się z sobą, ucałują się sprawiedliwość i pokój (Ps 85, 1). Związek między sprawiedliwością a miłosierdziem dostrzegamy również w modlitwie pokutnej proroka Jeremiasza: Uznajemy, Panie, naszą niegodziwość, przewrotność naszych przodków, bo zgrzeszyliśmy przeciw Tobie. Nie odrzucaj nas przez wzgląd na Twoje imię, od czci nie odsądzaj tronu Twojej chwały! Pamiętaj, nie zrywaj swego przymierza z nami! (Jr 14, 20–21).

Psalm 50 w przepiękny sposób ukazuje, jak sprawiedliwość Boga czyni nas świadomymi naszych błędów, prowadzi i zachęca do skruchy oraz mocnego postanowienia poprawy; jak miłosierdzie Boga daje nam siłę i otuchę, by wyznać grzechy, błagać Boga o przebaczenie i rozpocząć życie na drodze posłuszeństwa i absolutnego poddania się Jego woli. Nie można zrozumieć miłosierdzia bez sprawiedliwości. Najdoskonalszy wyraz ich nierozerwalnego związku znajdujemy w Chrystusie, w wielkiej tajemnicy Odkupieńczego Wcielenia Syna Bożego.



Papież Benedykt XVI w encyklice Deus Caritas est opisał Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu jako historię miłości, w której Bóg wychodzi nam naprzeciw, próbuje nas zdobyć – aż do Ostatniej Wieczerzy, aż do Serca przebitego na krzyżu, aż do objawień Zmartwychwstałego i wielkich dzieł, za pośrednictwem których, poprzez działanie Apostołów, przewodził rodzącemu się Kościołowi. W swojej sprawiedliwości Bóg uznaje nasz grzech i konieczność poprawy, a w swym miłosierdziu – obdarza nas łaską przebaczenia oraz sprawiedliwej i koniecznej poprawy. W takim świetle łatwiej rozumiemy płacz Jezusa nad Jeruzalem (por. Łk 19, 41–44).

 


Cnota, która buduje relacje



Poprzez tajemnicę odkupieńczego wcielenia widzimy w ciele i krwi bezwarunkową miłość Boga do nas. Miłość, która – jak w encyklice Deus Caritas est pisze Benedykt XVI – jest tak wielka, że zwraca Boga przeciw Niemu samemu, Jego miłość przeciw Jego sprawiedliwości. Sprawiedliwość Boga (jej wymagania i warunki) pozostaje niezmienna, a On wciąż wybiera spełnianie tych wymogów z Jego przeobfitym, przebogatym miłosierdziem.

Bóg nigdy nie odwraca się od nas; nigdy nie zrywa zawartego z nami przymierza, mimo naszej oziębłości i niewierności w stosunku do Niego, mimo tak często Mu przez nas okazywanej obojętności.

W naszych czasach zmagamy się z wieloma kwestiami dotyczącymi sprawiedliwości, związanymi z prawami człowieka, sprawiedliwą wojną czy nierównościami ekonomicznymi. Coraz bardziej oczywiste staje się, że kwestia sprawiedliwości jest powszechnie obecna i dotyczy wszelkich relacji międzyludzkich. W tym sensie mówimy o sprawiedliwości jako cnocie społecznej. Sprawiedliwość to fundamentalna cnota, w imię której dajemy coś innym – dajemy dobro, które się im należy. Sprawiedliwość to cnota, która buduje właściwe relacje konieczne dla stworzenia szczęścia i zaprowadzenia pokoju.


W Biblii Bóg często wzywa nas do bycia sprawiedliwymi w stosunku do innych: Umiłujcie sprawiedliwość, sędziowie ziemscy! (Mdr 1, 1); ujmijcie się za sierotą i uciśnionym, wymierzcie sprawiedliwość nieszczęśliwemu i ubogiemu! (Ps 82, 3). Bo Bóg sam jest sprawiedliwy, jak głoszą wszyscy święci w Niebie: Dzieła Twoje są wielkie i godne podziwu, Panie, Boże wszechwładny! Sprawiedliwe i wierne są Twoje drogi, o Królu narodów (Ap 15, 3).



Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 
 
 
 
 
 
drukuj
 
 
 

KOMENTARZE
 
Nick *:
 k
Twoja opinia *:
 
wyślij opinie