Przeglądasz wersję mobilną portalu. Chcesz wrócić do desktopowej? Kliknij tutaj
DZISIAJ JEST
10   KWIETNIA   2020 r.
Św. Fulberta, biskupa
Św. Michała de Sanctis
Św. Fulberta, biskupa
Św. Michała de Sanctis
Wielki Piątek
Imieniny obchodzą:
Makary, Michał
 
Polonia Christiana nr 13       DZIEDZICTWO EUROPY
Annamaria Scavo

Noto - kamienny ogród

Noto - kamienny ogród

Kamienny ogród – takim mianem określił słynny włoski konserwator zabytków Cesare Brandi niewielkie miasteczko Noto – oryginalny klejnot sycylijskiego baroku, leżący na zboczu wzgórza Meti, na zboczach gór Iblei, na wprost porośniętej cytrusami doliny dell’Asinaro.

Piękno i harmonia sycylijskiej stolicy baroku znajdują swój początek w tragicznym wydarzeniu roku 1693: w niszczycielskim trzęsieniu ziemi, które spustoszyło między innymi całą Dolinę Noto. Starożytne miasto znalazło się w epicentrum wstrząsów sejsmicznych i zostało zrównane z ziemią. Ocalała tylko Porta Aurea (Złota Brama) z częścią wschodnich murów oraz nieliczne ruiny, sterczące dziś spomiędzy ­krzaków.

Odbudową Noto miał za zadanie zająć się Giuseppe Lanza, książę Camastra, wikariusz generalny wicekróla Hiszpanii. Pomagali mu: wojskowy inżynier Carlos Grunembergh, Flamandczyk, oraz niezwykle uzdolnieni architekci sycylijscy: Rosario Gagliardi, Vincenzo Sinatra, Paolo Labisi i Antonio Mazza.

W 1703 roku w odległości mniej więcej dziewięciu kilometrów od dawnego miasta stanęło nowe: na zboczu wzgórza Meti, na dwóch poziomach, usytuowane na prostopadłych osiach. Architektoniczne oblicze nowego Noto było zupełnie inne niż starego zniszczonego miasta, ale spójne i harmonijne.

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 
 
 
 
 
 
drukuj