Przeglądasz wersję mobilną portalu. Chcesz wrócić do desktopowej? Kliknij tutaj
DZISIAJ JEST
CZWARTEK 20 CZERWCA
Bł. Benigny z Trzebnicy
Bł. Benigny z Trzebnicy
Boże Ciało
Imieniny obchodzą:
Bogna, Florentyna, Rafael, Benigna
 

Plinio Correa de Oliveira: Polska może zostać rzucona na ziemię, jednak nie zginie

Data publikacji: 2019-04-14 07:19
Data aktualizacji: 2019-04-15 11:15:00
OPINIE

14 kwietnia 1974 roku Plinio Corrêa de Oliveira otrzymał order „Polonia Restituta”. Uhonorowano nim wybitnego działacza i myśliciela, a przy tym przyjaciela Polski, porównującego nasz kraj do słońca. W niedzielę obchodzimy rocznicę tego wydarzenia.

 

Order Polonia Restituta to jedno z najstarszych polskich odznaczeń państwowych. Przyznaje się je za szczególne osiągnięcia naukowe, gospodarcze czy kulturalne. Brazylijski działacz otrzymał wyróżnienie z rąk Tomasza Rzyskiego, Ministra Spraw Społecznych Rządu RP na uchodźstwie. Uroczystość odbyła się w hotelu Othon Palace w Sao Paulo, a uczestniczyli w niej przedstawiciele narodów podbitych przez komunizm i reprezentanci założonej przez Brazylijczyka organizacji TFP.

 

 

Podczas nałożenia orderu minister Tomasz Rzyski stwierdził, że brazylijski działacz zasłużył nań jako przywódca antykomunistyczny, znany pisarz i publicysta, wzorowy katolik i obrońca wolnej Polski. Dziękując za przyznane wyróżnienie, brazylijski działacz wyraził nadzieję na odzyskanie przez Polskę wolności. Podkreślił, że Polska może zostać rzucona na ziemię, jednak nie zginie, lecz powstanie ponownie [pliniocorreadeoliveira.info].

 

Życie w służbie Christianitas

Plinio Corrêa de Oliveira przyszedł na świat w 1908 roku w Sao Paulo. W wieku 20 lat wstąpił do Sodalicji Mariańskiej w Sao Paulo i szybko objął jej przywództwo. Z kolei w wieku 24 lat uzyskał mandat do brazylijskiego parlamentu jako najmłodszy Brazylijczyk w historii. Służył także jako przywódca Akcji Katolickiej i redaktor naczelny katolickiego pisma „Legionario”. Po opublikowaniu przez niego odważnej książki potępiającej tendencje progresywistyczne w Kościele „W obronie Akcji Katolickiej” utracił poparcie części duchowieństwa. W efekcie musiał przestać pełnić funkcję szefa Akcji Katolickiej (w 1944 roku). Trzy lata później stracił też stanowisko redaktora naczelnego katolickiego pisma „Legionario”.

 

Sprzeciwiał się próbom pożenienia komunizmu z Kościołem, podejmowanych przez zwolenników szerzącej się wśród brazylijskich biskupów teologii wyzwolenia. W tym właśnie celu w 1960 roku założył Brazylijskie Stowarzyszenie Obrony Tradycji Wolności i Własności (TFP). Podczas Soboru Watykańskiego II (1962-65) przebywał w Rzymie, gdzie wspomagał konserwatywnych hierarchów z Coetus Internationalis Patrum.

 

Do śmierci pełnił funkcję prezesa TFP, której bliźniacze organizacje rozwinęły się w całej Ameryce Łacińskiej i na świecie. W Polsce do tej rodziny organizacji zrzeszających świeckich katolików i konserwatystów należą Stowarzyszenie i Instytut Księdza Piotra Skargi.

 

Brazylijczyk pozostawił po sobie około 2500 artykułów i 17 książek. Najważniejsze z nich to „Rewolucja i Kontrrewolucja”, „Tubylczy trybalizm, komunistyczny ideał misyjny dla Brazylii XXI stulecia”, „Szlachta i analogiczne elity tradycyjne w alokucjach Piusa XII do patrycjatu i szlachty rzymskiej”, „Niedostrzegalna przemiana ideologiczna a dialog” (o zmianach komunistycznych metod propagandy).

 

Tradycja, Rodzina, Własność

Ujmowanie misji TFP jako działalności wyłącznie antykomunistycznej byłoby pewnym uproszczeniem. Plinio Corrêa de Oliveira w oparciu o encykliki papieskie i myśl świeckich obrońców tradycji przekonywał, że komunizm stanowi element szerszego procesu rewolucyjnego. W jego skład wchodziły także reformacja, rewolucja francuska oraz rewolta obyczajowa 68. Wszystkie te przejawy buntu przeciw cywilizacji chrześcijańskiej napędzają dwie grzeszne namiętności: pychę i zmysłowość.

 

Cechą charakterystyczną myśli Plinio Corrêa de Oliveira jest nacisk na powiązanie doktryny i mentalności katolickiej z wszystkimi aspektami życia. Odbudowa cywilizacji chrześcijańskiej nie ogranicza się do murów Kościoła, lecz obejmuje także społeczeństwo świeckie. Także tu jednak nie wystarcza naprawa ustroju państwowego i ekonomii. Nawet istotniejsze są bowiem kultura czy sztuka.

 

Szczególny nacisk profesor Plinio Corrêa de Oliveira kładł na obronę tradycji, rodziny i własności. Ukazywał niezwykłe powiązania istniejące między nimi. We własności prywatnej dostrzegał odbicie porządku miłości, ordo caritatis nakazujący rodzicom miłować dzieci w szczególny sposób i pragnąć dla nich wszelkich dóbr – także tych społecznych. Podkreślał, że pragnienie dziedzictwa jest wczepione w naturę ludzką, a jego zaprzeczanie równa się negacji rodziny. „Dziedziczenie to instytucja, w której rodzina i własność łączą się” – podkreślał.

 

Z kolei przez tradycję w rodzinie przekazywana jest jednak nie tylko własność materialna, lecz również zwyczaje, zdolności, unikalne cechy danych rodów. Te są rozwijane i doskonalone przez pokolenia, z korzyścią dla całego społeczeństwa. Często chodzi tu o specyficzne zawody doskonalone przez pokolenia w ramach jednej rodziny – na przykład cukierników czy muzyków. Do tej ostatniej należał właśnie Wolfgang Amadeus Mozart. Jego zdolności stanowiły skutek dziedzictwa, spadku otrzymanego po przeszłych pokoleniach.  

 

W dobie szerzącej się degeneracji obyczajowej i kwitnących fałszywych alternatyw myśl i działalność Plinio Corrêa de Oliveira pozostaje trwałym punktem odniesienia – także dla polskiego katolika.

 

Źródła: pliniocorreadeoliveira.info / legitymizm.org / revolvy.com 

Marcin Jendrzejczak

 

 

Zachęcamy także do zapoznania się z innymi artykułami poświęconymi myśli profesora Plinio Corrêa de Oliveira:

 

Krzyżowiec kontra katolik otwarty 

 

Plinio Correa de Oliveira we wspomnieniach

 

Obrońca wierności łasce Bożej

 

Zachęcamy do nabycia nowej książki pióra Mathiasa von Gersdorfa „Droga kontrrewolucjonisty”:

 

 

oraz do nabycia klasyki klasyk „Rewolucja i kontrrewolucja”:

 

 

 
 
KOMENTARZE
 
Nick *:
 k
Twoja opinia *:
 
wyślij opinie

Regulamin forum portalu PCh24.pl:

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- obrażają wiarę katolicką i Kościół katolicki;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji PCh24.pl. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora