Przeglądasz wersję mobilną portalu. Chcesz wrócić do desktopowej? Kliknij tutaj
DZISIAJ JEST
10   KWIETNIA   2020 r.
Św. Fulberta, biskupa
Św. Michała de Sanctis
Św. Fulberta, biskupa
Św. Michała de Sanctis
Wielki Piątek
Imieniny obchodzą:
Makary, Michał
 
Polonia Christiana nr 16       CREDO
Ks. Gilles Wach ICRSP

Prawdziwy obraz kapłana

Prawdziwy obraz kapłana

Świat potrzebuje kapłanów – ta prosta prawda nie jest wymysłem Kościoła chcącego podkreślić ważność własnego posłannictwa, ale podstawą dzieła Odkupienia naszego Pana Jezusa Chrystusa, Najwyższego Kapłana Nowego Przymierza.
 

Pierwszym i jedynym kapłanem w pełnym tego słowa znaczeniu jest sam Chrystus, który na zawsze pozostanie pośrednikiem między Bogiem a ludzkością. Jego życie, począwszy od wcielenia aż po wniebowstąpienie w chwale, określa raz na zawsze postać kapłana. Bóg stał się człowiekiem, by pełnić kapłańską misję, by umrzeć na krzyżu i założyć Kościół stanowiący kontynuację Odkupienia w dziejach świata.

Wszystkie czyny Zbawiciela miały charakter kapłański, czyli ekspiacyjny: przynosiły uzdrowienie, umocnienie i pocieszenie. Jako Bóg i człowiek, Jezus Chrystus mógł stać się Najwyższym Kapłanem, Pontifex Maximus, pośrednikiem między boskością a ludzkością, i wykorzystując swoją naturę ludzką zanurzoną w posłuszeństwie, pokorze i miłości, odbudować most łączący wieczność z doczesnością, zniszczony niegdyś przez naszą pychę i niedbalstwo.

Społeczeństwa wszystkich czasów próbowały przywrócić relację z boskością poprzez rozliczne ofiary i pseudokapłańskie działania. Jedynie Bóg potrafił zaspokoić tę ludzką potrzebę pojednania z nadprzyrodzonością, by w konsekwencji człowiek mógł powrócić do życia w zgodzie ze ­Stwórcą.

Oczekiwany przez stworzenie Mesjasz miał być kapłanem, którego najwyższa ofiara przywróciłaby światu utraconą równowagę. Kapłanem tym jest Chrystus Pan, który po wsze czasy złożył w rękach Kościoła ofiarę z siebie i pragnie być obecny w słabej naturze ludzkiej swoich sług.

Aby zrozumieć istotę katolickiego kapłana, trzeba wznieść oczy ku niebu, kontemplując najwyższego Ojca, Boga-człowieka i Baranka złożonego w ofierze na życie wieczne.

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 
 
 
 
 
 
drukuj