Przeglądasz wersję mobilną portalu. Chcesz wrócić do desktopowej? Kliknij tutaj
DZISIAJ JEST
10   KWIETNIA   2020 r.
Św. Fulberta, biskupa
Św. Michała de Sanctis
Św. Fulberta, biskupa
Św. Michała de Sanctis
Wielki Piątek
Imieniny obchodzą:
Makary, Michał
 
Polonia Christiana nr 2       Korzenie polskości
Mariusz Affek

Skradzione regalia

Skradzione regalia
Większość europejskich narodów pieczołowicie przechowuje insygnia władzy swoich monarchów – jako symbole dawnej potęgi i świetności czy bohaterskich dziejów. Austria, choć jest dziś niewielką republiką, pilnie strzeże w wiedeńskim Hofburgu korony Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Węgrzy szczycą się swą koroną św. Stefana, od 2000 r. eksponowaną w budynku Parlamentu. Nawet Szkoci, których kraj stanowi jedynie część Zjednoczonego Królestwa, z dumą pokazują na zamku w Edynburgu swoje regalia. Tymczasem Polska została ze swych najważniejszych regaliów brutalnie ograbiona.

Pod pojęciem „regaliów” rozumiemy insygnia władzy królewskiej, a więc przede wszystkim: koronę, berło, jabłko i miecz, ale niekiedy także i inne przedmioty służące do dopełnienia ceremonii koronacji, jak np.: chorągiew, szaty koronacyjne, Ewangelię, pierścień, klucze itp. Wszystkie używane do koronacji insygnia symbolizowały sakralny charakter całej uroczystości i trudno było sobie wyobrazić, aby mogła ona się odbywać poza świątynią (najczęściej katedrą – dla podkreślenia wielkiej doniosłości wymienionego aktu). Używano nawet określenia „sakra koronacyjna” w celu zaznaczenia, że wówczas namaszczało się nowego monarchę na króla Olejami Świętymi na wzór namaszczania kolejnych królów Izraela przez proroków Starego Testamentu. Oznaczało to, iż tacy władcy – podobnie jak i w czasach biblijnych – podlegali jedynie Bogu, bo to od Niego otrzymali swoje królestwa. W sferze politycznej koronacja połączona z namaszczeniem dawała więc całkowitą suwerenność monarsze i jego państwu oraz pozwalała oddalać roszczenia cesarzy rzymskich narodu niemieckiego, którzy przez wiele stuleci pretendowali do zwierzchnictwa nad wszystkimi państwami świata chrześcijańskiego.
 
 

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie  
 
 
 
 
 
 
drukuj